Όνομα Φοιτήτριας: Παπαλά Ιωάννα

ERASMUS Φοιτήτρια Χειμερινού και Εαρινού Εξαμήνου 2003-2004

Universitat-Gesamthochshule Paderborn (Βόρεια Βεστφαλία, Γερμανία)

H εμπειρία που απέκτησα, σπουδάζοντας για έναν χρόνο ως φοιτήτρια ανταλλαγής στο πανεπιστήμιο του Παντερμπόρν (Βόρεια Βεστφαλία Γερμανίας), ήταν ιδιαίτερα σημαντική και ίσως καθοριστική για τη ζωή μου.

Οι λόγοι είναι πολλοί. Καταρχήν, μου δόθηκε η ευκαιρία να προάγω τις γνώσεις στο αντικείμενο των σπουδών μου, δεδομένου ότι το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο ανήκει στους «Leader» στον χωρο του Management και της Πληροφορικής σε πανευρωπαικό επίπεδο. Παρ’όλα αυτά, οι εντυπώσεις μου από το περασμένο ακαδημαικό έτος με έκαναν να πιστεύω, ότι η ΑΣΣΟΕ και κατά συνέπεια το τμήμα στο οποίο εδώ και τρία χρόνια φοιτώ, το ΔΕΤ, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από ένα πανεπιστήμιο, όπως του Παντερμπόρν, όσον αφορά στο επίπεδο σπουδών και στην ποιότητα του διδάκτικου προσωπικόυ. Από την άλλη πλευρά, είναι σαφώς περισσότερες οι παροχές που προσφέρονται στον φοιτητή και έχουν να κάνουν με τον τρόπο ζωής, την ψυχαγωγία και τη διεύρυνση του ορίζοντα του ως ανθρώπου. Κάποιες από αυτές είναι η δωρέαν διδασκαλία ξένων γλωσσών, από Αγγλικά μέχρι Κινέζικα, η μεγάλη ποικιλία αθλητικών και καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, καθώς και τα ταξίδια.

Ένας ακόμη λόγος είναι η σημαντική βελτίωση που πέτυχα στις γλωσσικές μου γνώσεις στα Αγγλικά και τα Γερμανικά, ενώ συμμετειχα και στα μαθήματα ισπανικών, δυνατότητα που παραχωρούσε δωρεάν το πανεπιστήμιο. Με έκπληξη διαπίστωσα μάλιστα, ότι μεταξύ των γλωσσων που διδάσκονται στα πλάισια των πανεπιστημιακών αυτών παροχών ήταν και τα Αρχαία Ελληνικά, η προσέλευση στα οποία ήταν διόλου ευκαταφρόνητη.

Επιπλέον, η επαφή μου με φοιτητικό κόσμο προερχόμενο από όλα τα «μήκη και πλάτη της Γης» με έμαθε να σέβομαι το «διαφορετικό», ενώ αξιοσημείωτο είναι επίσης και το γεγονός πως συνειδητοποίησα ότι «Όλοι είμαστε διαφορετικοί, μα ταυτόχρονα και τόσο ιδιοί», φράση που μου είχε χαρακτηριστικά πει ο Matthew, φοιτητής ανταλλαγής από τη Νέα Ζηλανδία. Μετά από ενα χρόνο πλέον, μένω ομολογουμένως έκπληκτη, όταν αναλογίζομαι τον αριθμό των πόλεων που επισκέφθηκα κατά το διάστημα αυτό.Βερολίνο, Βρέμμη, Αμβούργο, Κολωνία, Ντύσελντόρφ, Φρανκφόυρτη, Χαιδελβέργη, ενώ είχα δύο φορές την ευκαιρία να επισκεφτώ το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.

Παράλληλα, μου δόθηκε η δυνατότητα να γίνω καλύτερη και σε τομείς που δεν σχετίζονται άμεσα με το αντικείμενο των σπουδών μου, όπως είναι, για παράδειγμα η μουσική. Δεδομένου ότι εδώ και τέσσερα χρόνια σπουδάζω κλασσικό τραγούδι, θεωρία και αρμονία μουσικής, το πανεπιστήμιο του Παντερμπόρν μου προσέφερε την ευκαιρία να παρακολουθήσω δύο σεμινάρια φωνητικής εκπαίδευσης και ένα φωνητικής διδάσκαλίας, εμπλουτίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον γνωστικό μου ορίζοντα. Επιπλέον, η επίσημη καθηγήτρια στην τάξη της μονωδίας του μουσικόυ τμήματος του πανεπιστημίου δέχθηκε, μετά από ακρόαση, να με αναλάβει αφιλοκερδώς, γεγονός που άνοιξε νέους δρόμους στη μουσική μου αντίληψη.

Τον Ιούνιο μάλιστα του 2004 και ύστερα από πρωτοβουλία του ιδίου τμήματος ηχογράφησα στο «Τοn-Studio» του Uni-Paderborn μια συλλογή παλιών παραδοσιακών ισπανικών τραγουδιών («Canciones espanolas antiguas»), γραμμένων από τον ισπανό ποιητή F.G.Lorca. Επιπλέον, στις 29 Ιουνίου του 2004 και ύστερα από πρόταση της Ελεύθερης Πολιτιστικής Σκηνής του Παντερμπόρν συμμετείχα, αναλαμβάνοντας το τραγουδιστικό μέρος, στην παράσταση «Zwischen Himmel und Erde» (Μεταξύ ουρανού και Γης), ερμηνεύοντας έργα πολυπολιτίσμικού περιεχομένου.

Τέλος, βελτίωσα τις γνώσεις μου στον χορό, με τον οποίο εδώ και δύο χρόνια ασχολούμαι, το Φλαμένκο, παίρνονας εντατικά μαθήματα. Συμμετείχα μάλιστα ως χορευτική παρτενέρ σε αρκετές παραστάσεις που έλαβαν χώρα κατά το διάστημα αυτό, χορεύοντας κυρίως Sevillanas, ενώ ήμουν ενεργό μέλος του χορευτικού συγκροτήματος «Luz del Norte».

H πιο σημαντική όμως γνώση που αποκόμισα τη χρονιά αυτή συνοψίζεται στην ακόλουθη φράση του Γερμανού ποιητή, Γκαίτε:

«Ο άνθρωπος αρχίζει να ζει από τη στιγμή που αρχίζει να πιστεύει στον εαυτό του».

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά την καθηγήτριά μου, κυρία Νάνση Πουλούδη, καθώς και την υπεύθυνη για τα προγράμματα Εράσμους στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, κυρία Γαλανάκη, για την πολύτιμη βοήθειά τους.